Şəhidini tanımayan vətənpərvər ola bilməz!

Şəhidini tanımayan vətənpərvər ola bilməz!

Bəzən atamı qınayırlar. Azyaşlı olduğum üçün şəhid ailələrini ziyat etməyə gedərkən məni də özüylə apardığına görə. Amma hər dəfə atamdan bunu mən özüm xahiş edirəm. Vətənimiz üçün, torpaqlarımızın azadlığı üçün canından keçən qəhrəmanlarımızın hər birini daha yaxından tanımaq istəyirəm. Bəzən getdiyimiz şəhid ailələri ilə ilk dəfə tanış olsam da elə doğmalıq yaranır ki, elə bilirəm əzizlərimdən biri də həmin ailələrdir və yenidən həmin ailələri ziyarət etmək istəyirəm.

Qarabağ müharibəsi çox ananın gözünü yaşlı qoydu. Mən istəmirəm analar ağlasın. Hələ bircə övladını şəhid verən analara necə təsəlli olmaq olar heç özüm də bilmirəm.

Sosial şəbəkələrdə şairə Esmira Günəşin (hansı ki, bu gün mənim uğurlarımın səbəbkarı odur) paylaşımlarında şəhidlərimizi gördükcə, onun ziyarət etdiyi ailələri tanıdıqca, mən də onun kimi şəhidlərimizi tanımaq və tanıtmaq qərarına gəldim. Fikirlərimi Esmira xanımla paylaşanda o, çox sevindi və bu yolda hər zaman mənə dəstək olacağını bildirdi. Beləliklə də, Esmira Günəş şəhidlərimizin xatirəsinə nəşr etdirdiyi lll cildlik “Unutmadıq şəhidim!” kitablarında mənim də şəhidlərimiz haqqında yazdığım şeirlərə yer ayırdı.

Kitab çap olunduqdan sonra biz birlikdə Salyanda yaşayan şəhid ailələrini ziyarət etdik və kitabları şəhid ailələrinə təhvil verdik. İlk getdiyimiz şəhid ailəsi Salyanın Qaraçala qəsəbəsindən olan şəhid Kənan Həsənovun ailəsi idi. Kənanın valideynləri bizi gözəl qarşıladı. Şəhidimiz haqqında söhbətlər edərkən qardaşı qolundakı saatı göstərib dedi ki: “Kənan şəhid olanda vəsiyət edib ki, saatımı qardaşıma çatdırarsız. Mən də gələndən qolumdan çıxarmamışam qardaşımın əmanətini.”

Bu söhbət mənə çox təsir etdi. Evə qayıtdıqdan sonra Kənan haqqında daha çox paylaşım etməyə başladım. Və bir müddət keçdikdən sonra Esmira xanım kitabın onlayn təqdimatı olduğunu dedi. Təbii ki, mən də tədbirə qoşuldum. Onlayn belə olsa xeyli şəhid ailəsi ilə tanış olub, xeyli şəhid tanıdım. Lakin təqdimat boyu bir şəhidimizin anası diqqətimi daha çox cəlb etmişdi. O, başqa analar kimi danışmadı. Sakitcə tədbir boyu ağlayırdı. Sonra Esmira xanımdan öyrəndim ki, həmin ananın adı Afətdir. Əslən Qubadlıdan olan Sumqayıt şəhidimiz Rüfət Mustafayevin anasıdır. 12 mart 1996-cı ildə anadan olan Rüfət evin tək övladı olub. O, şəhid olduğu gündən anasının göz yaşları qurumur. Hər gün səhər-axşam oğlunun məzarını ziyarət edən ananın gözlərinin nuru sönüb elə bil.

Bu sözlər mənə çox təsir etdi. Həmin söhbətdən sonra mən bu şeirimi Rüfət Mustafayevə həsr etdim və bir çox saytlarda paylaşdırdım.

Şəhid Rüfət Mustafayev

• O gün sən bir zirvəyə
• Ucaldın Qarabağda
• Düşünmədən canını
• Bağışladın torpağa

• Evmin tək övladı
• Hara getdin, ay bala?
• Necə qıydın ki, anan
• Dünyada sənsiz qala.

• İndi göz yaşı tökür,
• Anan sənsiz ağlayır.
• Atan bilmir nə etsin
• Ürəyini dağlayır.

• Soldu bir çiçək təki
• Arzularım puç oldu.
• Bu şəhidlik zirvəsi
• Rüfətə nəsib oldu.

Daha sonra öyrəndim ki, martın 12-si şəhidimizin ad günü olduğu üçün anım tədbiri hazırlanır, Esmira Günəşin şəhid Rüfət Mustafayevin xatirəsinə həsr etdiyi “Qəlbimizin zirvəsində yaşayan qəhrəman” kitabının təqdimatı və şəhidimizin 18 nömrəli məktəbdə yaradılan abidəsinin açılışı da məhz həmin gün olacaq. Ancaq çox istəsəm də müəyyən səbəblərdən həmin tədbirdə iştirak edə bilmədim. Bir neçə gün sonra atam məni Sumqayıta şəhid Rüfət Mustafayevin ailəsinə ziyarətə apardı. Bizi şairə Esmira Günəş şəxsən qarşıladı və biz birlikdə ailəni ziyarət etdik.

Rüfətin anası Afət ana, atası Zöhrab ata məni doğma balası kimi qarşılayıb, bağrına basdı. O qədər mehriban idilər ki, uzaqdan gəlsəm də heç yadlıq çəkmirdim yanlarında. Ailədə bizdən başqa qonaqlar da var idi. Hər biri çox mehriban, səmimi insanlar idi. Mən bu gözəl ailə ilə tanış olduqdan sonra şəhidimiz Rüfəti daha çox sevdim. Onun üzünü görə bilməsəm də, onun haqqında danışılanlardan anladım ki, o bir qəhrəmandır. Mənim qəhrəmanlarımdan biridir, Rüfət Mustafayev.

Evdəki şirin söhbətimizdən sonra mən şəhidimizin güşəsi ilə də yaxından tanış olub, hətta “Eminlə Birgə” verilişim üçün çəkiliş də etdim. Daha sonra biz birlikdə şəhidimizin abidəsini ziyarət etdik və şəhidlər xiyabanına yola düşdük. Şəhidlər xiyabanında yüzlərlə igid yuxuya getmişdi elə bil. Məzarları al güllərlə bəzənmişdi hər birinin. Çox qəribədir, elə bil ki bura bir başqa dünya idi. Sanki hər şəkilin sənə sözü var, baxdığın hər şəhid məzarı dilə gəlib səninlə söhbət edəcək. Şəhidimiz Rüfətin məzarına yaxınlaşdıqca qəribə hisslər keçirirdim. Axı mən qəhrəmanımla ilk dəfə görüşəcəkdim.

Biz məzar başında şəhidimizin ruhuna dualar oxuyub, oradan yavaş-yavaş uzaqlaşdıq. Afər ana və Zöhrab ata məni yola salarkən bir daha qucaqlayıb bağrına basdı. Biz atamla və şairə Esmira Günəşlə birlikdə yolumuza davam etdik. Şairəmizi öz evlərinə yola saldıqdan sonra üz tutduq Salyana, doğma kəndimiz Kərimbəyli kəndinə tərəf. Yolda atam tez-tez mənə baxır, dərin fikrə gedirdi. Bəzən ah çəkdiyini də hiss edirdim. Atama bəlli etməsəm də, onun niyə belə təsirləndiyini gözəl anlayırdım. Axı mən də evin tək övladıyam.

Emin Bayramlı